znamię

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

znamię (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) plamka, wypukłość na skórze
(1.2) przen. cecha charakterystyczna właściwa czemuś
(1.3) bot. u niektórych roślin: górna część słupka[1]
odmiana:
przykłady:
(1.2) Jeżeli przenikanie świata przez chrześcijaństwo było dewizą średniowiecza, to znamieniem nowożytnych czasów będzie zeświecczanie chrześcijańskich idei i form.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. "Znak", numery 8-14, str. 91