zatelefonować

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

zatelefonować (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌzatɛlɛfɔ̃ˈnɔvaʨ̑], AS[zatelefõnovać], zjawiska fonetyczne: nazal. akc. pob. 
znaczenia:

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk.  telefonować)

(1.1) aspekt dokonany od telefonować
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Natychmiast zatelefonował na policję.
składnia:
(1.1) zatelefonować do + D. , w niektórych utartych zwrotach zatelefonować na + B. 
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zadzwonić
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  ndk.  telefonować
czas.  dk.  odtelefonować
rzecz.  zatelefonowanie n , telefon, telefonista
przym.  telefoniczny
przysł.  telefonicznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: telefonować
źródła: