zapominać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] zapominać (język polski)


wymowa: IPA: [ˌzapɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑], AS: [zapõmʹĩnać], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. akc. pob. 
znaczenia:
czasownik przechodni

(1.1) tracić coś z pamięci, przestawać pamiętać o czymś
(1.2) gubić coś, zostawiać coś gdzieś (= zapominać (1.1) zabrać coś ze sobą)

czasownik zwrotny

(2.1) ~ sięprzekraczać pewne granice, przyjęte normy

odmiana: (1) zapomin|ać, koniugacja I; aspekt dokonany zapomn|ieć, koniugacja VIIa z różnicami: czas przeszły, formy trybu przypuszczającego, forma bezos. czasu przeszłego, imiesłowy n→ni, tryb rozkazujący zapomnij, zapomnijmy, zapomnijcie; (2) zapomin|ać się, jak (1) przykłady:

(1.1) Proszę mi wybaczyć, ale zapomniałem, jak pan ma na imię.
(1.2) Zapomniałem parasola z domu i oczywiście zaczął padać deszcz.
(2.1) Znany piłkarz w trakcie ostrej telewizyjnej dyskusji zapomniał się i sklął jednego z gości.

składnia: (1) (nie) zapomnieć +D. , (nie) zapomnieć o +Ms. 
kolokacje: (1.1) zapominać czyjegoś nazwiska/wyglądu/..., zapominać coś zrobić, zapominać o czymś/urodzinach żony/napisaniu listu/...; zapomnieć, co ktoś kiedyś zrobił; zapomnieć o czymś zupełnie/pot.  na śmierć
synonimy:
antonimy: (1.1) zapamiętywać/zapamiętać, przypominać (sobie)
wyrazy pokrewne: (1) czas.  zapominać się/zapomnieć się; rzecz.  zapominanie/zapomnienie; przym.  zapominalski
związki frazeologiczne: (1.2) zapomnieć języka w gębie, zapomnieć się z kimś, zapomnieć o całym świecie
etymologia:
uwagi: (1) czasownik, choć przechodni, zawsze łączy się z dopełniaczem tłumaczenia: