zając

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: zająć

[edytuj] zając (język polski)

zając (1.1) polarny
zając (1.2)
zając (1.3) morski


wymowa: IPA: [ˈzajɔ̃nʦ̑], AS: [zai ̯õnc], zjawiska fonetyczne: nazal. • asynch. ą  
znaczenia:

(1.1) zool.  dziki, roślinożerny gryzoń polny z długimi uszami; zob.  też zającowate w Wikipedii
(1.2) zool.  pot.  szarak, przedstawiciel jednego z gatunków zajęcy (1.1); zob.  też zając szarak w Wikipedii
(1.3) zool.  tasza
(1.4) w sporcie, także innych dziedzinach życia związanych z rywalizacją: zazwyczaj nielegalnie opłacony słabszy zawodnik lub zespół, którego zadaniem jest utrzymywanie wysokiego tempa biegu na początku wyścigu mobilizując przez to faworyta do większego wysiłku
(1.5) wielkanocny zwyczaj obdarowywania dzieci upominkami i słodyczami[1]

odmiana: (1.1, 1.2) lp  zając|, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~u, ~u; lm  zając|e, zajęcy, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) Gdy wracałem do domu, zając przebiegł mi drogę.
(1.4) Pod koniec wyścigu zazwyczaj zając nie ma sił i przybiega do mety ostatni lub w ogóle nie kończy biegu.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) gwara myśliwska filip; (1.5) zajączek
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym.  zajęczy; rzecz.  zdrobn.  zajączek
związki frazeologiczne: złapać zająca
etymologia: (1.4) przez skojarzenie z gonieniem szybko biegającego zająca (1.1)
uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. ↑ Wielkanoc w: Anna Piotrowicz, Słownictwo i frazeologia życia towarzyskiego w polskiej leksykografii XX wieku, s. 284, Poznań, Wydawnictwo Naukowe UAM, 2004. ISBN 83-232-1378-X.
  2. ↑ hasło zając w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/zaj%C4%85c”