złotnik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] złotnik (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) osoba zajmująca się złotnictwem; rzemieślnik artystyczny wyrabiający przedmioty ze złota (srebra, platyny)
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik złotnik złotnicy dopełniacz złotnika złotników celownik złotnikowi złotnikom biernik złotnika złotników narzędnik złotnikiem złotnikami miejscownik złotniku złotnikach wołacz złotniku złotnicy
- przykłady:
- (1.1) Cech Złotników z Lubeki ogłosił konkurs złotniczy, do udziału w którym zaproszeni są wszyscy twórcy biżuterii z krajów nadbałtyckich: Litwy, Łotwy, Estonii, Polski, Norwegii, Finlandii, Szwecji, Danii, Rosji (Kaliningrad i Petersburg) i Niemiec […]. (Internet)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. złoty mrz, złoto n, złotnictwo n, złotko n, pozłotka
- przym. złoty, złotniczy, złociutki
- czas. złocić
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) goldsmith, silversmith
- duński: (1.1) guldsmed w
- francuski: (1.1) orfèvre m
- hiszpański: (1.1) orfebre m
- islandzki: (1.1) gullsmiður m
- litewski: (1.1) auksakalys m
- niemiecki: (1.1) Goldschmied m
- nowogrecki: (1.1) χρυσοχόος m, αργυροχόος m
- rosyjski: (1.) золоти́льщик m, золоты́х дел ма́стер m
- szwedzki: (1.1) guldsmed w
- węgierski: (1.1) ötvös
- włoski: (1.1) orefice m
- źródła:
