wróżka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

wróżka (język polski)[edytuj]

wróżka (1.2)
wymowa:
IPA[ˈvruʃka], AS[vruška], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta przepowiadająca przyszłość
(1.2) liter. baśniowa postać czyniąca czary; zob. też wróżka w Wikipedii
(1.3) st.pol. wróżba[1]
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Mężczyzna odwiedził wróżkę, aby dowiedzieć się trochę o przyszłości.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wróżbiarka, daw. ciota
(1.2) czarodziejka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wróż, wróżbiarz, wróżbita, wróżba, wróżbiarka, wróżbitka, wróżbiarstwo, wróżenie
przym. wróżebny
czas. wróżyć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Radosław Grześkowiak, Ewa Nawrocka, Bolesław Oleksowicz, Stanisław Rosiek, Między tekstami 2. Renesans. Barok. Oświecenie (echa współczesne), wyd. III, wyd. słowo / obraz terytoria, Gdańsk 2005, s. 35.