wróżka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
wróżka (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kobieta przepowiadająca przyszłość
- (1.2) liter. baśniowa postać czyniąca czary; zob. też wróżka w Wikipedii
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wróżka wróżki dopełniacz wróżki wróżek celownik wróżce wróżkom biernik wróżkę wróżki narzędnik wróżką wróżkami miejscownik wróżce wróżkach wołacz wróżko wróżki
- przykłady:
- (1.1) Mężczyzna odwiedził wróżkę, aby dowiedzieć się trochę o przyszłości.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) wróżbiarka, daw. ciota
- (1.2) czarodziejka
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wróż, wróżbiarz, wróżbita, wróżba, wróżbiarka, wróżbitka, wróżbiarstwo, wróżenie
- przym. wróżebny
- czas. wróżyć
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- albański: (1.2) zanë
- angielski: (1.1) fortuneteller; (1.2) fairy
- arabski: (1.1) عرافة f
- duński: (1.1) spåkone w
- esperanto: (1.2) feino
- fiński: (1.2) keijukainen, keiju
- francuski: (1.2) fée f
- gruziński: (1.2) ფერია
- hiszpański: (1.2) hada f
- irlandzki: (1.2) sióg
- islandzki: (1.2) dís f
- japoński: (1.2) フェアリー
- jidysz: (1.2) פֿעע f (fee)
- koreański: (1.2) 페어리
- niemiecki: (1.2) Fee f
- norweski (bokmål): (1.2) fe
- portugalski: (1.2) fada
- serbski: (1.2) вила
- szwedzki: (1.2) fe
- turecki: (1.2) peri
- włoski: (1.2) fata
- źródła:
