wolant
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] wolant (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) lotn. urządzenie sterujące lotkami i sterem wysokości; zob. też wolant (lotnictwo) w Wikipedii
- (1.2) daw. kawałek drewna lub korka pokryty skórą z powtykanymi piórkami, który podbijano rakietkami; także sama gra
- (1.3) daw. falbana lub suknia z falbanami noszona w Polsce w XVII w.
- (1.4) hist. czterokołowy pojazd na resorach, bez budy, używany w Polsce w XIX i w pierwszej połowie XX w.; zob. też wolant (powóz) w Wikipedii
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1-3) franc. volant (piłka i falbana)[1]; (1.4) franc. volante (powozik) od franc. voler (latać, fruwać)[1]
uwagi: (1.2) por. badminton tłumaczenia:
- angielski: (1.1) yoke
- francuski: (1.1) manche
- japoński: (1.1) 操縦桿 (そうじゅうかん)
- niemiecki: (1.1) Steuerhorn n
- rosyjski: (1.1) штурвал m
źródła:
- ↑ 1,0 1,1 hasło wolant w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem, cz. 2, s. 250, Warszawa, Rzeczpospolita, 2007. ISBN 978-83-60688-78-6.
