widelec
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
widelec (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia; zob. też widelec w Wikipedii
- (1.2) środ., techn. element konstrukcji roweru na którym mocuje się oś koła; zob. też widelec rowerowy w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik widelec widelce dopełniacz widelca widelców celownik widelcowi widelcom biernik widelec widelce narzędnik widelcem widelcami miejscownik widelcu widelcach wołacz widelcu widelce
- przykłady:
- (1.1) Porcję mięsa należy jeść nożem i widelcem.
- (1.2) Muszę wymienić przedni widelec w rowerze.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) jeść widelcem • trzymać widelec • nabić na widelec • kłuć / nakłuć widelcem • nabrać na widelec • widelec metalowy / drewniany / plastikowy / srebrny / aluminiowy • widelec z zastawy / z kompletu stołowego • myć widelec • używać widelca
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. widły lm, widełki lm, widłyżka m, łyżko-widelec m, rozwidlenie n, widłak m, widlica f, widłoząb m, widłoróg m, widliczka m, widliszek m, widłogon m
- czas. rozwidlać
- przym. rozwidlony, widłorogi, widłobrody
- związki frazeologiczne:
- a nuż, widelec • grzebać widelcem w talerzu • mieć coś na widelcu • prędzej nóż zginie niż widelec • co w sercu, to na widelcu
- uwagi:
- (1.1) zwroty „jeść za pomocą widelca” i „jeść przy pomocy widelca” nie są zalecane; lepiej: „jeść widelcem”
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) fork
- arabski: (1.1) شوكة f
- baskijski: (1.1) sardexka
- chorwacki: (1.1) vilica f, viljuška
- czeski: (1.1) vidlička f
- dolnołużycki: (1.1) widlicki lm
- duński: (1.1) gaffel w
- esperanto: (1.1) forko
- fiński: (1.1) haarukka
- francuski: (1.1) fourchette f
- górnołużycki: (1.1) widlički lm
- hebrajski: (1.1) מזלג m (mazleg)
- hiszpański: (1.1) tenedor m
- interlingua: (1.1) furca, furchetta
- islandzki: (1.1) gaffall m
- japoński: (1.1) フォーク
- jidysz: (1.1) גאָפּל m (gopl)
- kazachski: (1.1) шанышқы
- litewski: (1.1) šakutė f
- niemiecki: (1.1) Gabel f
- norweski (bokmål): (1.1) gaffel m
- nowogrecki: (1.1) πιρούνι n
- ormiański: (1.1) պատառաքաղ
- rosyjski: (1.1) вилка f
- slovio: (1.1) vilka (вилка)
- suahili: (1.1) uma
- szwedzki: (1.1) gaffel w
- wilamowski: (1.1) gowuł
- włoski: (1.1) forchetta f
- źródła:
- ↑ hasło widelec w: Krystyna Długosz-Kurczabowa, Słownik etymologiczny języka polskiego, s. 522-523, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, ISBN 978-83-01-14361-9.
