welin
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] welin (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) dobrej jakości cienki pergamin z cielęcej skóry; zob. też welin w Wikipedii
- (1.2) drogi, miękki, gładki i cienki papier używany w XIX wieku do korespondencji i rysunków.
odmiana: lp welin, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1) Ten manuskrypt został spisany na welinie.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) papier welinowy
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. welinowy
związki frazeologiczne:
etymologia: franc. vélin < łac. vitellus
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) vellum
- esperanto: (1.1,2) veleno
- francuski: (1.1) vélin m
- holenderski: (1.1) velijn, (1.2) velijnpapier
- niemiecki: (1.1) Velin n (1.2) Velinpapier n
- rosyjski: (1.1) велень (1.2) веленевая бумага
