wawrzyn

wawrzyn (język polski)

wawrzyn (1.1) szlachetny

wawrzyn (1.2)

wawrzyn (1.4)

wymowa:

IPA: [ˈvavʒɨ̃n], AS: [vavžỹn], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bot. botanika drzewo lub krzew, Laurus L., z rodziny wawrzynowatych; zob. zobacz też wawrzyn w Wikipedii

(1.2) hist. historia, historyczny, historycznie wieniec z liści wawrzynu (1.1) będący symbolem zwycięstwa i chwały w starożytnej Grecji i Rzymie

(1.3) przen. przenośnie nagroda, którą przyznaje się za wybitne osiągnięcia w pewnej dziedzinie

(1.4) element zdobniczy w kształcie stylizowanych liści wawrzynu (1.1) stosowany np. w architekturze i medalierstwie

odmiana:

(1.1-4)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	wawrzyn	wawrzyny
dopełniacz	wawrzynu	wawrzynów
celownik	wawrzynowi	wawrzynom
biernik	wawrzyn	wawrzyny
narzędnik	wawrzynem	wawrzynami
miejscownik	wawrzynie	wawrzynach
wołacz	wawrzynie	wawrzyny

przykłady:

(1.1) Wawrzyn szlachetny uprawiany jest w krajach południowej Europy.

(1.2) W igrzyskach delfickich dekorowano wawrzynem głowy zwycięzców.

(1.3) Pycha — to karłów zbuntowanych siła — / Wawrzyn jej zwycięstw na krótko wawrzynem.

(1.4) Awers monety ozdobiony jest orłem i wawrzynami.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) laur, drzewo bobkowe

(1.2) laur

(1.3) laur

(1.4) laur

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik Wawrzyniec m rodzaj męski, wawrzynowate lm liczba mnoga, wawrzynowce lm liczba mnoga

zdrobn. zdrobniale wawrzynek m rodzaj męski

przym. przymiotnik wawrzynowy, wawrzynowaty

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) laurus; (1.1-3) laurel
• arabski: (1.1) غار
• francuski: (1.1) laurier m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Lorbeeren f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) δάφνη f rodzaj żeński
• perski: (1.1) غار

źródła: