wandalizm

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

wandalizm (język polski)[edytuj]

wandalizm (1.1)
wymowa:
IPA[vãnˈdalʲism̥], AS[vãndalʹism̦], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) akt bezmyślnego zniszczenia
(1.2) rezultat wandalizmu (1.1)
(1.3) barbarzyńskie postępowanie
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1,3) barbarzyństwo
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wandal m, Wandal m, Wandalka f
czas. wandalizować
przym. wandalski, wandaliczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. vandalisme[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo -„źmie”
  2. hasło wandalizm w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.