urin

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Urin

[edytuj] urin (język duński)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) fizj. fizjologia mocz

odmiana: (1.1) en urin, urinen, uriner, urinerne przykłady:

(1.1) Dyrlægen har konstateret blod i kattens urin. → Weterynarz stwierdził krew w moczu kota.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) tis, pis
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik urinal, urinale; czas. czasownik urinere
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] urin (esperanto)

wymowa:
znaczenia:
morfem

(1.1) mocz, sikać

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne: rzecz. rzeczownik urino, urinado, urinujo, urinveziko; czas. czasownik urini
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] urin (język norweski (bokmål))

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) fizj. fizjologia mocz

odmiana: (1.1) en urin, urinen przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: