uczta

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

uczta (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈuʧ̑ta], AS[učta], wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) duże, wystawne przyjęcie
(1.2) przen.  ciekawe wydarzenie, zazwyczaj o charakterze kulturalnym; bardzo przyjemne przeżycie estetyczne, duchowe
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) uczta weselnawyprawiać ucztę
(1.2) uczta kulturalna / duchowa • uczta dla oczu / oka / uszu / ucha
synonimy:
(1.1) biesiada, bankiet, przyjęcie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) wesele
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  ucztowanie n 
czas.  ucztować
związki frazeologiczne:
lukullusowa ucztauczta Baltazara
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: