uczta

uczta (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈuʧ̑ta], AS: [učta], wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) duże, wystawne przyjęcie

(1.2) przen. przenośnie ciekawe wydarzenie, zazwyczaj o charakterze kulturalnym; bardzo przyjemne przeżycie estetyczne, duchowe

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	uczta	uczty
dopełniacz	uczty	uczt
celownik	uczcie	ucztom
biernik	ucztę	uczty
narzędnik	ucztą	ucztami
miejscownik	uczcie	ucztach
wołacz	uczto	uczty

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) ~a weselna, wyprawiać ~ę

(1.2) ~a kulturalna, ~a dla oczu/oka/uszu/ucha

synonimy:

(1.1) biesiada

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik ucztować

rzecz. rzeczownik ucztowanie n rodzaj nijaki

związki frazeologiczne:

uczta Baltazara

lukullusowa uczta

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• łaciński: (1.1) cena f rodzaj żeński
• wilamowski: (1.1) ymys m rodzaj męski

źródła: