uciekać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
(Przekierowano z uciekać się)
Skocz do: nawigacja, szukaj

uciekać (język polski)[edytuj]

mężczyzna ucieka (1.1) przed bykiem
zawodnik ucieka (1.1) z piłką
kot ucieka (1.1) przez płot
wymowa:
IPA[uˈʨ̑ɛkaʨ̑], AS[ućekać], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk.  uciec)

(1.1) pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie)
(1.2) przen.  unikać czegoś, nie chcieć konfrontacji z czymś
(1.3) o substancjach: wylewać się, wydostawać się, przeciekać

czasownik zwrotny niedokonany uciekać się (dk.  uciec się)

(2.1) posługiwać się czymś dla osiągnięcia pewnego celu[1]
(2.2) zwracać się do kogoś, aby uzyskać pomoc, opiekę[1]
odmiana:
(1.1-3) koniugacja I
(2.1-2) koniugacja I
przykłady:
(1.1)
składnia:
(1.1) uciekać z + D.  • uciekać do + D.  • uciekać z + N.  • uciekać przed + N. 
(1.2) uciekać przed + N. 
kolokacje:
(1.1) uciekać z kraju / z więzienia / z kimś
(1.2) uciekać od problemów / od rzeczywistości
synonimy:
(1.1) pierzchać, rejterować, czmychać, wydostawać się, ewakuować, uchodzić; pot.  wiać, znikać, zmiatać; wulg.  spieprzać; wulg.  spierdalać
(1.2) odbiegać, unikać
antonimy:
(1.1) zostawać
hiperonimy:
(1.1) odchodzić, odjeżdżać
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  ucieczka f , uciekinier m , uciekinierka f , uciekanie n 
przym.  ucieczkowy
związki frazeologiczne:
dusza uciekła komuś w piętyrobota nie zając, nie ucieknieuciekać gdzie pieprz rośnie
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło uciec się – uciekać się w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.