uciekać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
(Przekierowano z uciekać się)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

uciekać (język polski) [edytuj]

kot ucieka (1.1) przez płot
wymowa:
IPA[uˈʨ̑ɛkaʨ̑], AS[ućekać], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk.  uciec)

(1.1) pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie); wydostawać się, ewakuować
(1.2) przen.  unikać czegoś, nie chcieć konfrontacji z czymś
(1.3) o substancjach: wylewać się, wydostawać się, przeciekać
odmiana:
(1.1-3) koniugacja I
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) uciekać z kraju / z więzienia / z kimś
(1.2) uciekać od problemów / od rzeczywistości
synonimy:
(1.1) odchodzić, odjeżdżać; pot.  wiać, znikać, zmiatać, wulg.  spieprzać
(1.2) odbiegać, unikać
antonimy:
(1.1) zostawać
wyrazy pokrewne:
rzecz.  ucieczka f , uciekinier m 
związki frazeologiczne:
dusza uciekła komuś w piętyrobota nie zając, nie ucieknie • uciekać gdzie pieprz rośnie
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: