uciekać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
(Przekierowano z uciekać się)
Skocz do: nawigacja, szukaj

uciekać (język polski)[edytuj]

mężczyzna ucieka (1.1) przed bykiem
zawodnik ucieka (1.1) z piłką
kot ucieka (1.1) przez płot
wymowa:
IPA[uˈʨ̑ɛkaʨ̑], AS[ućekać], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. uciec)

(1.1) pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie)
(1.2) przen. unikać czegoś, nie chcieć konfrontacji z czymś
(1.3) o substancjach: wylewać się, wydostawać się, przeciekać

czasownik zwrotny niedokonany uciekać się (dk. uciec się)

(2.1) posługiwać się czymś dla osiągnięcia pewnego celu[1]
(2.2) zwracać się do kogoś, aby uzyskać pomoc, opiekę[1]
odmiana:
(1.1-3) koniugacja I
(2.1-2) koniugacja I
przykłady:
(1.1)
składnia:
(1.1) uciekać z + D. • uciekać do + D. • uciekać z + N. • uciekać przed + N.
(1.2) uciekać przed + N.
kolokacje:
(1.1) uciekać z kraju / z więzienia / z kimś
(1.2) uciekać od problemów / od rzeczywistości
synonimy:
(1.1) pierzchać, rejterować, czmychać, wydostawać się, ewakuować, uchodzić; pot. wiać, znikać, zmiatać; wulg. spieprzać; wulg. spierdalać
(1.2) odbiegać, unikać
antonimy:
(1.1) zostawać
hiperonimy:
(1.1) odchodzić, odjeżdżać
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ucieczka f, uciekinier m, uciekinierka f, uciekanie n
przym. ucieczkowy
związki frazeologiczne:
dusza uciekła komuś w piętyrobota nie zając, nie ucieknieuciekać gdzie pieprz rośnie
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło uciec się – uciekać się w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.