tuzin

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] tuzin (język polski)

wymowa: IPA: [ˈtuʑĩn], AS: [tuźĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie• nazal. nazalizacja
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) 12 (= dwanaście) sztuk

(1.2) wielka, trudna do określenia ilość czegoś

odmiana: (1.1-2) lp liczba pojedyncza ~, ~a, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm liczba mnoga ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Marek kupił tuzin jajek.

(1.2) Sprawdziłem tuzin koszul - żadna nie była z czystej bawełny.

(1.2) Gdybym była młodsza, miałabym tuziny facetów.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik tuzinkowość; przym. przymiotnik tuzinkowy
związki frazeologiczne:
etymologia: łac. łacina duodecim
uwagi: zobacz też: gros tłumaczenia:

• angielski: (1.1) dozen
• duński: (1.1) dusin n rodzaj nijaki
• fiński: (1.1) tusina
• jidysz: (1.1) טוץ m rodzaj męski (tuc)
• niemiecki: (1.1) Dutzend
• rosyjski: (1.1) дюжина f rodzaj żeński
• słoweński: (1.1) ducat
• szwedzki: (1.1) dussin n rodzaj nijaki
• ukraiński: (1.1) дюжина f rodzaj żeński
• węgierski: (1.1) tucat
• włoski: (1.1) dozzina