tryb łączący

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

tryb łączący (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈtrɨp wɔ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ], AS[tryp u̯õṇčõncy], zjawiska fonetyczne: wygł. udziąs. nazal. asynch. ą  
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gram.  jeden z trybów czasownika, wyrażający m.in. życzenie, polecenie, możliwość, potrzebę lub wątpliwość; zob.  też tryb łączący w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W języku polskim funkcje trybu łączącego podzielone między tryb przypuszczający oraz tryb rozkazujący.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: