tryb łączący
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
tryb łączący (język polski) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: [ˈtrɨp wɔ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ], AS: [tryp u̯õṇčõncy], zjawiska fonetyczne: wygł.• udziąs.• nazal.• asynch. ą
- znaczenia:
związek wyrazów w funkcji rzeczownika rodzaju męskiego
- (1.1) gram. jeden z trybów czasownika, wyrażający m.in. życzenie, polecenie, możliwość, potrzebę lub wątpliwość; zob. też tryb łączący w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) lp tryb łączący, trybu łączącego, trybowi łączącemu, tryb łączący, trybem łączącym, trybie łączącym, trybie łączący; (związek zgody)
- przykłady:
- (1.1) W języku polskim funkcje trybu łączącego są podzielone między tryb przypuszczający oraz tryb rozkazujący. (Wikipedia)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) conjunctive/subjunctive mood
- francuski: (1.1) subjonctif m, mode subjonctif m
- galicyjski: (1.1) subxuntivo m, modo subxuntivo m
- hiszpański: (1.1) subjuntivo m, modo subjuntivo m
- łaciński: (1.1) coniunctivus m
- szwedzki: (1.1) konjunktiv w
- źródła:
