trekking

trekking (użycie wyrazu obcego w języku polskim)

trekking (1.1)

wymowa:

‹treking›, IPA: [ˈtrɛcĩŋk], AS: [treḱĩŋk], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • wygł. utrata dźwięczności w wygłosie • nazal. nazalizacja • -nk-  zbitka -nk- lub -ng- 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) forma turystyki (pieszej lub rowerowej) uprawiana w trudnych warunkach; zob. zobacz też trekking w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	trekking
dopełniacz	trekkingu
celownik	trekkingowi
biernik	trekking
narzędnik	trekkingiem
miejscownik	trekkingu
wołacz	trekkingu

przykłady:

(1.1) Rozpoczynam przygodę z trekkingiem, planuję weekendowe wycieczki, najpierw po Kaszubach, może gdzieś dalej, plus wakacje w górach. (z Internetu)

składnia:

kolokacje:

(1.1) uprawiać ~ • buty/sprzęt do ~u

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik trekkingowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

ang. angielski trekking

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) trek, trekking

źródła: