tonąć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

tonąć (język polski)[edytuj]

statek tonie (1.2)
góry toną (1.4) w chmurach
wymowa:
IPA[ˈtɔ̃nɔ̃ɲʨ̑], AS[tõnõńć], zjawiska fonetyczne: nazal. asynch. ą   wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) o ludziach: zapadać się pod wodę, nie umiejąc pływać
(1.2) zanurzać się pod wodę, znikając w niej
(1.3) tracić życie w wodzie, topić się
(1.4) przen.  zanurzać się, pogrążać się w czymkolwiek
odmiana:
(1.1-2) koniugacja Xc
przykłady:
(1.1) Ratownik uratował turystę, który tonął.
(1.2) Drewno nie tonie w wodzie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  tonięcie n , toń f 
czas.  dk.  utonąć
związki frazeologiczne:
tonąć w długachtonąć we mgletonąć we śnie
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: