telefoniczny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] telefoniczny (język polski)
wymowa: IPA: [tɛlɛfɔˈɲiʧnɨ]
znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) wykonany za pomocą lub pośrednictwem telefonu
- (1.2) charakterystyczny dla telefonu, związany tematycznie z telefonem, dotyczący telefonu
odmiana: lp telefoniczn|y m telefoniczna f lm telefoniczni m telefoniczne f; przysł. telefonicznie przykłady:
- (1.1) Wieczorem Laura odbyła długą rozmowę telefoniczną.
- (1.2) Kabel telefoniczny był zniszczony, kupiliśmy więc nowy.
- (1.2) Gdzie jest książka telefoniczna?
składnia:
kolokacje: (1.1) rozmowa ~a, kontakt ~y, łączność ~a, komunikacja ~a, zlecenie ~e; (1.2) kabel ~y, zasięg ~y, kod ~y, numer ~y, karta ~a, książka telefoniczna, automat ~y, aparat ~y, słuchawka ~a, kabina ~a, budka ~a, abonent ~y, słupy ~e, centrala ~a, łącza ~e
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. telefon czas. telefonować, przym. telefonowy
związki frazeologiczne:
etymologia: od rzeczownika telefon
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) telephonic
- dolnołużycki: (1.1) telefonowy
- francuski: (1.1-2) téléphonique
- grecki: (1.1-2) τηλεφωνικός
- hiszpański: (1.1-2) telefónico
- jidysz: (1.1) טעלעפֿאָניש (telefonisz)
