tautologia
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] tautologia (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) konstrukcja wyrazowa, w której jeden lub kilka wyrazów pokrywają się znaczeniowo, przez co część wyrazów jest zbędna zob. też tautologia (językoznawstwo) w Wikipedii
- (1.2) log. zdanie, które jest zawsze prawdziwe; zob. też tautologia (logika) w Wikipedii
odmiana: lp tautologi|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; lm ~e, ~i, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:
- (1.1) Przykłady tautologii: „cofnąć się do tyłu” i „poprawa i polepszenie zdrowia”.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) pleonazm
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. tautologiczny
związki frazeologiczne:
etymologia: gr. tautó - „to samo”, z autós - „sam”; logia - „zbiór”, z légein - „zbierać”, lub logos - „słowo”
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2) tautology
- duński: (1.1) tautologi w
- francuski: (1.1) tautologie
- interlingua: (1) tautologia)
- niemiecki: (1.1-2) Tautologie f
- włoski: (1.1) tautologia f
[edytuj] tautologia (interlingua)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) tautologia
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
[edytuj] tautologia (język włoski)
wymowa: IPA: [tautolo'ʤia]
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) lit. tautologia
odmiana: lm tautologie przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
