tacka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
tacka (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik tacka tacki dopełniacz tacki tacek celownik tacce tackom biernik tackę tacki narzędnik tacką tackami miejscownik tacce tackach wołacz tacko tacki
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
tacka (język szwedzki)[edytuj]
- wymowa:
- [²t'ak:a] wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
czasownik
- odmiana:
- (1.1) en tacka, tackan, tackor, tackorna
- (2.1) att tacka, tackar, tackade, tackat, tacka!
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 1,2 pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 1121, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.
