szwagier

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] szwagier (język polski)

wymowa: IPA: [ˈʃfaɟɛr], AS: [šfaǵer], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie• utr. dźw. utrata dźwięczności
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) brat żony, męża

(1.2) mąż siostry

(1.3) mąż szwagierki (siostry męża lub żony)

(1.4) żart. żartobliwie o mężczyźnie, który sypia z tą samą kobietą co inny mężczyzna^[1]

odmiana: (1) lp liczba pojedyncza szwag|ier, ~ra, ~rowi, ~ra, ~rem, ~rze, ~rze; lm liczba mnoga ~rowie/~rzy, ~rów, ~rom, ~rów, ~rami, ~rach, ~rowie przykłady:

(1.1) Mój szwagier zawsze dbał o moją żonę, kiedy byli dziećmi.

(1.2) Dowiedziałem się, że moja siostra się zaręczyła, więc wkrótce będę miał nowego szwagra.

(1.3) Przyjechała do nas rodzina ze strony żony, szwagierka ze szwagrem i ich dzieci

(1.4) Ja też poznałem Jolkę w sensie biblijnym, więc jesteśmy szwagrami.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.4) współkochanek, suchy szwagier
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1,3) forma żeńska szwagierka
związki frazeologiczne: szwagier wspomina, przysłowie ze szwagrem na zająca, z bratem na niedźwiedzia
etymologia: (1) niem. niemiecki Schwager
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1-2) brother-in-law m rodzaj męski
• duński: (1.1-2) svoger w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1-3) bofrato
• francuski: (1.1-2) beau-frère m rodzaj męski
• grecki: (1.1) κουνιάδος m rodzaj męski; (1.2) γαμπρός m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1-2) cuñado m rodzaj męski
• islandzki: (1.1-2) mágur m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1-2) Schwager m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) шурин m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1-2) svåger m rodzaj męski
• włoski: (1.1-2) cognato

źródła:

1. ↑ Słownik języka polskiego, red. Witold Doroszewski, t. VIII, s. 1207, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1958–1969.