szwagier

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

szwagier (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʃfaɟɛr], AS[šfaǵer], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) brat żony, męża
(1.2) mąż siostry
(1.3) mąż szwagierki (siostry męża lub żony)
(1.4) żart. o mężczyźnie, który sypia z samą kobietą co inny mężczyzna[1]
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Mój szwagier zawsze dbał o moją żonę, kiedy byli dziećmi.
(1.2) Dowiedziałem się, że moja siostra się zaręczyła, więc wkrótce będę miał nowego szwagra.
(1.3) Przyjechała do nas rodzina ze strony żony, szwagierka ze szwagrem i ich dzieci
(1.4) Ja też poznałem Jolkę w sensie biblijnym, więc jesteśmy szwagrami.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.4) współkochanek, suchy szwagier
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
forma żeńska szwagierka
rzecz. szwagierek, szwagiereczka
przym. szwagrowski
związki frazeologiczne:
szwagier wspomina, przysłowie ze szwagrem na zająca, z bratem na niedźwiedzia
etymologia:
(1) niem. Schwager
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik języka polskiego, red. Witold Doroszewski, t. VIII, s. 1207, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1958–1969.