szubienica
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
szubienica (język polski) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: [ˌʃubʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a], AS: [šubʹi ̯ė̃ńica], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• akc. pob.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) konstrukcja służąca do wykonywania kary śmierci przez powieszenie; zob. też szubienica w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik szubienica szubienice dopełniacz szubienicy szubienic celownik szubienicy szubienicom biernik szubienicę szubienice narzędnik szubienicą szubienicami miejscownik szubienicy szubienicach wołacz szubienico szubienice
- przykłady:
- (1.1) Na historycznej szubienicy stojącej na rynku naszego miasteczka nigdy nikogo nie powieszono.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. zdrobn. szubieniczka
- przym. szubieniczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) gallows
- arabski: (1.1) مشنقة f
- duński: (1.1) galge w
- esperanto: (1.1) pendumilo
- fiński: (1.1) hirsipuu
- francuski: (1.1) gibet m, potence f
- hiszpański: (1.1) horca f
- niemiecki: (1.1) Galgen m
- norweski (bokmål): (1.1) galge
- nowogrecki: (1.1) κρεμάλα f, αγχόνη f
- rosyjski: (1.1) ви́селица
- szwedzki: (1.1) galge w
- węgierski: (1.1) akasztófa
- wilamowski: (1.1) guolgia
- źródła:
