sybaryta

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

sybaryta (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌsɨbaˈrɨta], AS[sybaryta], zjawiska fonetyczne: akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) człowiek, który spędza czas na przyjemnościach i uwielbia zbytek
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) hedonista, epikurejczyk, wygodniś, przest. zapustnik
antonimy:
(1.1) asceta
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sybarytyzm
przym. sybarycki
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. συβαρίτης (Sybarítēs) – mieszkaniec Σύβαρις (Sybaris), starożytnego miasta greckiego w południowej Italii, które słynęło z bogactwa i luksusu, a jego mieszkańcy z takiego trybu życia[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło sybaryta w: Władysław Kopaliński, Słownik eponimów czyli wyrazów odimiennych, s. 254, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, ISBN 83-01-11978-0.