surma

surma (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈsurma], AS: [surma]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. muzyka hist. historia, historyczny, historycznie instrument muzyczny o przenikliwym brzmieniu, wykonany z drewna lub kości słoniowej, pochodzenia azjatyckiego; w używany w wojsku jako instrument sygnalizacyjny

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	surma	surmy
dopełniacz	surmy	surm
celownik	surmie	surmom
biernik	surmę	surmy
narzędnik	surmą	surmami
miejscownik	surmie	surmach
wołacz	surmo	surmy

przykłady:

(1.1) A jak poszedł król na wojnę, • Grały jemu surmy zbrojne, • Grały jemu surmy złote • Na zwycięstwo, na ochotę... (M. Konopnicka: A jak poszedł król...)

składnia:

kolokacje:

(1.1) ~ bojowe

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

tur. turecki surna z pers. perski sūrnā(j); sūr → uroczystość' + nāi → flet

uwagi:

zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne

tłumaczenia:

źródła: