superlative
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
superlative (język angielski) [edytuj]
- wymowa:
- bryt. (RP) IPA: /suːˈpɜː.lə.tɪv/ lub /sjuːˈpɜː.lə.tɪv/, SAMPA: /su:"p3:(r).l@.tIv/
- amer. IPA: /suːˈpɝː.lə.tɪv/ lub /sjuːˈpɝː.lə.tɪv/
- wymowa amerykańska
- znaczenia:
przymiotnik
rzeczownik
- (2.1) gram. stopień najwyższy, superlatyw
- (2.2) superlatywa
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) supreme
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. superlativus (superlātīvus), superlatus (superlātus) z łac. superferre[1]
- uwagi:
- (2.2) najczęściej w lm
- źródła:
- ↑ hasło superlative w: The Free Dictionary by Farlex.
superlative (interlingua) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
rzeczownik
- (2.1) gram. stopień najwyższy, superlatyw
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
