superlative

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

superlative (język angielski)[edytuj]

wymowa:
bryt.  (RP ) IPA: /suːˈpɜː.lə.tɪv/ lub /sjuːˈpɜː.lə.tɪv/, SAMPA: /su:"p3:.l@.tIv/ lub SAMPA: /sju:"p3:.l@.tIv/
amer.  IPA: /suˈpɝː.lə.tɪv/, SAMPA: /su"p3`.l@.tIv/
wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) najwyższy, wspaniały, doskonały

rzeczownik

(2.1) gram.  stopień najwyższy, superlatyw
(2.2) superlatywa
odmiana:
(2.2) lp  superlative; lm  superlatives
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) supreme
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  superlativus (superlātīvus), superlatus (superlātus) z łac.  superferre[1]
uwagi:
(2.2) najczęściej w lm 
źródła:
  1. hasło superlative w: The Free Dictionary by Farlex.

superlative (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) najwyższy, wspaniały

rzeczownik

(2.1) gram.  stopień najwyższy, superlatyw
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: