stulatek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
stulatek (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik stulatek stulatkowie/stulatki dopełniacz stulatka stulatków celownik stulatkowi stulatkom biernik stulatka stulatków narzędnik stulatkiem stulatkami miejscownik stulatku stulatkach wołacz stulatku stulatkowie/stulatki - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik stulatek stulatki dopełniacz stulatka stulatków celownik stulatkowi stulatkom biernik stulatka stulatki narzędnik stulatkiem stulatkami miejscownik stulatku stulatkach wołacz stulatku stulatki
- przykłady:
- (1.1) W uroczystych obchodach rocznicy bitwy nad Bzurą wzięło udział dwoje stulatków, żołnierz i sanitariuszka.
- (2.1) Po babci został nam kredens – przepiękny stulatek.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- francuski: (1.1) centenaire m
- niemiecki: (1.1) Hundertjähriger m
- szwedzki: (1.1) hundraåring w
- źródła:
