studentka

studentka (język polski)

wymowa:

IPA: [stuˈdɛ̃ntka], AS: [studẽntka], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) forma żeńska od: student

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	studentka	studentki
dopełniacz	studentki	studentek
celownik	studentce	studentkom
biernik	studentkę	studentki
narzędnik	studentką	studentkami
miejscownik	studentce	studentkach
wołacz	studentko	studentki

przykłady:

(1.1) Moja siostra jest studentką trzeciego roku.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik student, studia, studiowanie, studencik

czas. czasownik studiować, postudiować

przym. przymiotnik studencki

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: student

• włoski: (1.1) studentessa f rodzaj żeński

źródła:

studentka (język czeski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) studentka

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik studium, studie, student, studovna

przym. przymiotnik studentský, studijní

czas. czasownik studovat

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: