strzelec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Strzelec

[edytuj] strzelec (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) osoba umiejąca się posługiwać bronią palną, łukiem lub inną bronią miotającą

(1.2) żołnierz wyspecjalizowany w strzelaniu

(1.3) sportowiec specjalizujący się w strzelaniu z ręcznej broni palnej

(1.4) w sporcie: zawodnik, który strzelił bramkę

odmiana: lp liczba pojedyncza strzelec, strzelca, strzelcowi, strzelca, strzelcem, strzelcu, strzelcu (strzelcze); lm liczba mnoga strzelcy, strzelców, strzelcom, strzelców, strzelcami, strzelcach, strzelcy przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) myśliwy, (1.3-4) zawodnik
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik strzelecki; rzecz. rzeczownik strzelczyni, strzelectwo, strzelnica, strzelanie, strzelanina, strzelba czas. czasownik strzelać;
związki frazeologiczne: (1.2) strzelec wyborowy; wolny strzelec
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) shooter, shot; (1.2) rifleman, fusilier, gunner; (1.3) shooter; (1.4) scorer, (good) kick
• duński: (1.1) skytte w rodzaj wspólny; (1.4) målscorer w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) un tireur, un chasseur
• łaciński: (1.1-3) sagittarius m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Schütze m rodzaj męski; (1.2) Jäger m rodzaj męski; (1.4) Troschütze m rodzaj męski