stała

stała (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈstawa], AS: [stau̯a]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) symbol, któremu przyporządkowana jest pewna zdefiniowana wartość; zob. zobacz też stała w Wikipedii

przymiotnik

(2.1) forma żeńska od stały

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	stała	stałe
dopełniacz	stałej	stałych
celownik	stałej	stałym
biernik	stałą	stałe
narzędnik	stałą	stałymi
miejscownik	stałej	stałych
wołacz	stała	stałe

przykłady:

(1.1) Pojęcie stałej jest stosowane nie tylko w matematyce.

(1.1) c jest stałą fizyczną i równa się 299 792 458 m/s

składnia:

kolokacje:

(1.1) być stałą

synonimy:

(1.1) symbol. symbolicznie const

antonimy:

(1.1,2.1) zmienna

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(2.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: stały

• angielski: (1.1) constant
• chorwacki: (1.1) konstanta f rodzaj żeński
• duński: (1.1) konstant w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) constante
• hiszpański: (1.1) constante
• holenderski: (1.1) constante
• jidysz: (1.1) קאָנסטאַנט m rodzaj męski (konstant)
• litewski: (1.1) konstanta
• niemiecki: (1.1) Konstante
• nowogrecki: (1.1) σταθερά f rodzaj żeński; (2.1) σταθερή f rodzaj żeński
• portugalski: (1.1) constante
• rosyjski: (1.1) константа
• szwedzki: (1.1) konstant
• węgierski: (1.1) állandó
• włoski: (1.1) constanto m rodzaj męski

źródła:

stała (język wenecki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stajnia

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: