sraczka

sraczka (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈsraʧ̑ka], AS: [sračka] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. potocznie, wulg. wulgarnie biegunka, rozwolnienie

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	sraczka	sraczki
dopełniacz	sraczki	sraczek
celownik	sraczce	sraczkom
biernik	sraczkę	sraczki
narzędnik	sraczką	sraczkami
miejscownik	sraczce	sraczkach
wołacz	sraczko	sraczki

przykłady:

(1.1) On ma chyba sraczkę, bo od godziny siedzi w kiblu.

składnia:

kolokacje:

(1.1) mieć sraczkę, mieć atak sraczki

synonimy:

(1.1) rozwolnienie, biegunka

antonimy:

(1.1) zatwardzenie

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik sraka

czas. czasownik srać

związki frazeologiczne:

jak nie urok to sraczka

etymologia:

(1.1) srać + -aczka

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) shits
• duński: (1.1) tyndskide, møllebæ w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) foire f rodzaj żeński, chiasse f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) cagalera f rodzaj żeński
• japoński: (1.1) 下痢 (げり)
• jidysz: (1.1) דורכפֿאַל m rodzaj męski (durchfal)
• norweski (bokmål): (1.1) spraybæsj
• nowogrecki: (1.1) τσίρλα f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) cacarella f rodzaj żeński

źródła: