sraczka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

sraczka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈsraʧ̑ka], AS[sračka] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. , wulg.  biegunka, rozwolnienie[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) On ma chyba sraczkę, bo od godziny siedzi w kiblu.
składnia:
kolokacje:
(1.1) mieć sraczkę • mieć atak sraczki
synonimy:
(1.1) rozwolnienie, biegunka
antonimy:
(1.1) zatwardzenie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  sracz mrz 
zgrub.  sraka f 
czas.  srać
związki frazeologiczne:
biegać jak ze sraczkąjak nie urok, to sraczka
etymologia:
(1.1) srać + -aczka
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 290, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.