spucken

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

spucken (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) pluć, splunąć
(1.2) przen.  pluć, wyrzucać z siebie
odmiana:
(1.1)[1] spuck|en, spuckte, gespuckt (haben)
przykłady:
(1.1) Die dunkelhaarige Frau vor uns hat grade auf den Boden gespuckt.[2]Ciemnowłosa kobieta przed nami właśnie splunęła na ziemię.
(1.2) Der Ätna spuckte stundenlang Asche und Lava.[3]Etna godzinami pluła popiołem i lawą.
składnia:
spucken +Akk. 
spucken auf +Akk. 
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  Spucke f 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Wiktionary.de, spucken (Konjugation)
  2. Spiegel online, Wie Paul zum Manieren-Pirat wurde, 28.04.2011
  3. Spiegel online, Ätna-Vulkanasche löst Flughafensperrung aus, 09.07.2011