sprzeciwiać się
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
sprzeciwiać się (język polski) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: [spʃɛˈʨ̑ivʲjäʨ̑‿ɕɛ], AS: [spšećivʹi ̯äć‿śe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• podw. art.• denazal.• zestr. akc.• i → j
- znaczenia:
czasownik zwrotny
- odmiana:
- (1.1) sprzeciw|ić się, koniugacja I, wyjątki: czas przeszły, czas teraźniejszy, czas przyszły 1 os. lp, 3 os lm, forma bezos. czasu przeszłego, imiesłowy, forma rzeczownika w→wi; aspekt dokonany: sprzeciwić się
- przykłady:
- (1.1) Ojciec nie sprzeciwiał się temu wiedząc, że wiosłowanie, konna jazda i ciągłe życie na świeżym powietrzu wzmacnia zdrowie chłopca i rozwija w nim zaradność. (H. Sienkiewicz: W pustyni i w puszczy)
- składnia:
- (1.1) ~ + C.
- synonimy:
- (1.1) oponować
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. sprzeciw, przeciwieństwo
- przym. przeciwny
- przysł. przeciwnie
- part. przeciwnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) oppose
- arabski: (1.1) ضاد ,عارض, ناقض
- francuski: (1.1) s'opposer
- hiszpański: (1.1) oponerse, ser contrario
- interlingua: (1.1) adversar, antagonisar
- nowogrecki: (1.1) εναντιώνομαι, αντιτίθεμαι
- włoski: (1.1) avversare
- źródła:
