sprzeciwiać się

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

sprzeciwiać się (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[spʃɛˈʨ̑ivʲjäʨ̑‿ɕɛ], AS[spšećivʹi ̯äć‿śe], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. podw. art. denazal. zestr. akc. i → j  
znaczenia:

czasownik zwrotny

(1.1) być przeciwnym czemuś, być przeciwko czemuś lub komuś; nie zgadzać się z na coś (z czymś)
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Ojciec nie sprzeciwiał się temu wiedząc, że wiosłowanie, konna jazda i ciągłe życie na świeżym powietrzu wzmacnia zdrowie chłopca i rozwija w nim zaradność.[1]
składnia:
(1.1) sprzeciwiać się + C. 
kolokacje:
synonimy:
(1.1) oponować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  sprzeciwnik m.-os. , sprzeciw, przeciwieństwo
przym.  przeciwny
przysł.  przeciwnie
part.  przeciwnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. H. Sienkiewicz: W pustyni i w puszczy