sprzeciwiać się

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

sprzeciwiać się (język polski) [edytuj]

wymowa:
IPA[spʃɛˈʨ̑ivʲjäʨ̑‿ɕɛ], AS[spšećivʹi ̯äć‿śe], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. podw. art. denazal. zestr. akc. i → j  
znaczenia:

czasownik zwrotny

(1.1) być przeciwnym czemuś, być przeciwko czemuś lub komuś; nie zgadzać się z na coś (z czymś)
odmiana:
(1.1) sprzeciw|ić się, koniugacja I, wyjątki: czas przeszły, czas teraźniejszy, czas przyszły 1 os. lp, 3 os lm, forma bezos. czasu przeszłego, imiesłowy, forma rzeczownika w→wi; aspekt dokonany: sprzeciwić się
przykłady:
(1.1) Ojciec nie sprzeciwiał się temu wiedząc, że wiosłowanie, konna jazda i ciągłe życie na świeżym powietrzu wzmacnia zdrowie chłopca i rozwija w nim zaradność. (H. Sienkiewicz: W pustyni i w puszczy)
składnia:
(1.1) ~ + C. 
kolokacje:
synonimy:
(1.1) oponować
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  sprzeciw, przeciwieństwo
przym.  przeciwny
przysł.  przeciwnie
part.  przeciwnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: