spotten

spotten (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ʃpɔtən]

znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) drwić, szydzić, kpić

(1.2) drwić sobie, nic sobie nie robić

(1.3) wymykać się (logice, definicjom)

odmiana:

(1.1) (er) spottet, spottete, hat gespottet

przykłady:

(1.1)

składnia:

(1) über +Akk. Akkusativ (biernik) spotten

(1.2-3) spotten +Gen. Genetiv (dopełniacz)

kolokacje:

(1.3) jeder Beschreibung spotten → być nie do opisania

synonimy:

(1.1) höhnen

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik Spott, Spötter

czas. czasownik spötteln

przym. przymiotnik spöttisch

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: