solidarność
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
solidarność (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) postawa etyczno-moralna zakładająca zgodność poglądów w danej dziedzinie
- (1.2) praw. współodpowiedzialność za działania lub ich zaniechanie
- odmiana:
- (1.1-2) [1]
przypadek liczba pojedyncza mianownik solidarność dopełniacz solidarności celownik solidarności biernik solidarność narzędnik solidarnością miejscownik solidarności wołacz solidarności
- przykłady:
- (1.1) Solidarność klasy robotniczej drogą w świetlaną przyszłość!
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. solidarny, solidarnościowy
- rzecz. solidarnościowiec
- przysł. solidarnie
- czas. solidaryzować się, solidaryzować się
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) solidarity
- arabski: (1.1) تضامن
- baskijski: (1.1) elkartasun, solidaritate
- duński: (1.1) solidaritet w
- francuski: (1.1) solidarité f
- hiszpański: (1.1) solidaridad f
- interlingua: (1.1) solidaritate
- jidysz: (1.1) סאָלידאַריטעט f (solidaritet), שאָלידאַרישקייט f (solidariszkejt)
- kazachski: (1.1) ынтымақ
- niemiecki: (1.1) Solidarität f
- nowogrecki: (1.1) αλληλεγγύη f
- ormiański: (1.1) համերաշխություն
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) солида́рность f
- szwedzki: (1.1) sammanhållning w
- tybetański: (1.1) ཆིག་སྒྲིལ
- źródła:
- ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
