smycz

smycz (język polski)

pies rasy rat terrier na fioletowej smyczy (1.1)

smycz (1.2)

wymowa:

IPA: [smɨʧ̑], AS: [smyč]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) taśmowy, materiałowy lub skórzany pasek zakończony z jednej strony uchwytem (rączką) a z drugiej karabińczykiem podczepianym do obroży lub szelek zwierzęcia domowego (najczęściej psa) podczas wyprowadzania na spacer

(1.2) mały pasek zakończony karabińczykiem, uchwytem lub klipsem, używany do trzymania kluczy bądź telefonu

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	smycz	smycze
dopełniacz	smyczy	smyczy
celownik	smyczy	smyczom
biernik	smycz	smycze
narzędnik	smyczą	smyczami
miejscownik	smyczy	smyczach
wołacz	smyczy	smycze

przykłady:

(1.1) Czy wyprowadzanie psa bez smyczy jest w Polsce karalne?

(1.2) Zawsze, jak idę na rower, to mi się smycz przydaje, ale nie do telefonu tylko do kluczy.

składnia:

kolokacje:

(1.1) ~ automatyczna / taśmowa • ~ dla psa / kota • spuścić psa ze ~y • zerwać się ze ~y • wyprowadzać psa na ~y

(1.2) ~ na telefon / do kluczy

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

zdrobn. zdrobniale smyczka

związki frazeologiczne:

spuścić psa ze smyczy

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) lead, leash
• francuski: (1.1) laisse f rodzaj żeński
• holenderski: (1.1) hondenlijn
• niemiecki: (1.1) Hundeleine f rodzaj żeński; (1.2) Schlüsselband n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) koppel n rodzaj nijaki; (dla psa) hundkoppel n rodzaj nijaki
• włoski: (1.1) guinzaglio m rodzaj męski

źródła: