skorpion
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] skorpion (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zool. pokryty pancerzem pajęczak z kolcem jadowym na ostatnim segmencie odwłoku; zob. też skorpiony w Wikipedii
- przykłady:
- (1.1) Od tego najścia upłynęło już wiele tygodni, jednakże w chatach czuć było jeszcze zakwas mrówczany i nie można się w nich było dopatrzyć ani czarnych, wielkich karaluchów, które roją się zwykle w lepiankach murzyńskich, ani pająków, ani skorpionów, ani najmniejszego owadu. (H. Sienkiewicz: W pustyni i w puszczy)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Zwierzęta
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) scorpion
- arabski: (1.1) عقرب
- czeski: (1.1) štír
- francuski: (1.1) scorpion m
- islandzki: (1.1) sporðdreki m
- kazachski: (1.1) құршаян
- łaciński: (1.1) scorpio m
- niemiecki: (1.1) Skorpion m
- nowogrecki: (1.1) σκορπιός m
- suahili: (1.1) nge
- szwedzki: (1.1) skorpion w
- włoski: (1.1) scorpione m
- źródła:
[edytuj] skorpion (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) zool. skorpion
- odmiana:
- (1.1) en skorpion, skorpionen, skorpioner, skorpionerna
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: zwierzęta w języku szwedzkim
- źródła: