skandynawski
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] skandynawski (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌskãndɨ̃ˈnafsʲci], AS: [skãndỹnafsʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) odnoszący się do Skandynawii, związany z Skandynawią
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik skandynawski skandynawska skandynawskie skandynawscy skandynawskie dopełniacz skandynawskiego skandynawskiej skandynawskiego skandynawskich celownik skandynawskiemu skandynawskiej skandynawskiemu skandynawskim biernik skandynawskiego skandynawski skandynawską skandynawskie skandynawskich skandynawskie narzędnik skandynawskim skandynawską skandynawskim skandynawskimi miejscownik skandynawskim skandynawskiej skandynawskim skandynawskich wołacz skandynawski skandynawska skandynawskie skandynawscy skandynawskie
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) Półwysep Skandynawski
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Skandynawia, Skandynaw, skandynawizm
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Scandinavian
- arabski: (1.1) إسكندنافي
- bułgarski: (1.1) скандинавски
- duński: (1.1) skandinavisk
- estoński: (1.1) skandinaavia
- fiński: (1.1) skandinaavinen
- francuski: (1.1) scandinave
- interlingua: (1.1) scandinave
- islandzki: (1.1) norrænn
- norweski (bokmål): (1.1) skandinavisk
- nowogrecki: (1.1) σκανδιναβικός
- szwedzki: (1.1) skandinavisk
- źródła:
