sist

sist (język norweski (bokmål))

wymowa:

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) ostatni

odmiana:

(1.1) sist, sist, siste

przykłady:

(1.1) Vi rakk ikke den siste bussen til byen. → Nie zdążyliśmy na ostatni autobus do miasta.

składnia:

kolokacje:

(1.1) i det siste → ostatnio • til sist → w końcu

synonimy:

antonimy:

(1.1) første

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

sist (język połabski)

wymowa:

znaczenia:

liczebnik główny

(1.1) sześć

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

sist (język szwedzki)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

przysłówek

(1.1) ostatnio

(1.2) na końcu

odmiana:

(1.1-2) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

till sist → w końcu

synonimy:

(1.1) på sistone, på sista tiden, på senaste tiden

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik sista

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: