siodło

siodło (język polski)

siodło (1.1)

siodło (1.2)

wymowa:

IPA: [ˈɕɔdwɔ], AS: [śodu̯o], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) część rzędu końskiego będąca siedzeniem przeznaczonym dla jeźdźca

(1.2) geol. geologia antyklina

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	siodło	siodła
dopełniacz	siodła	siodeł
celownik	siodłu	siodłom
biernik	siodło	siodła
narzędnik	siodłem	siodłami
miejscownik	siodle	siodłach
wołacz	siodło	siodła

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) usiąść w siodle

synonimy:

antonimy:

(1.2) łęk

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik siodełko n rodzaj nijaki, siodlarz m rodzaj męski

czas. czasownik siodłać

przym. przymiotnik siodłowaty, siodłowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) saddle
• arabski: (1.1) سرج ,رحل
• czeski: (1.1) sedlo n rodzaj nijaki
• duński: (1.1) sadel w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) selo
• fiński: (1.1) satula
• francuski: (1.1) selle f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) silla f rodzaj żeński
• holenderski: (1.1) zadel m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) hnakkur m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 鞍 (kura)
• niemiecki: (1.1) Sattel m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) σέλα f rodzaj żeński
• portugalski: (1.1) sela f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) седло n rodzaj nijaki
• slovio: (1.1) sedlo (седло)
• szwedzki: (1.1) sadel w rodzaj wspólny
• wilamowski: (1.1) zaotuł

źródła: