siarka

siarka (język polski)

siarka (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈɕarka], AS: [śarka], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) chem. chemia, chemiczny pierwiastek chemiczny o symbolu S i liczbie atomowej 16; zob. zobacz też siarka w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	siarka
dopełniacz	siarki
celownik	siarce
biernik	siarkę
narzędnik	siarką
miejscownik	siarce
wołacz	siarko

przykłady:

(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma siarka?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) symbol. symbolicznie S

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik siarczan m rodzaj męski

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) starosłow.

uwagi:

(1.1) zobacz też: indeksy pierwiastków chemicznych

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) sulphur
• arabski: (1.1) كبريت
• baskijski: (1.1) sufre
• bułgarski: (1.1) сяра f rodzaj żeński
• czeski: (1.1) síra
• duński: (1.1) svovl w rodzaj wspólny/n rodzaj nijaki
• esperanto: (1.1) sulfuro
• francuski: (1.1) soufre m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) azufre m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) zwavel
• islandzki: (1.1) brennisteinn m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 硫黄 (いおう)
• jidysz: (1.1) שוועבל (szwebl)
• litewski: (1.1) siera f rodzaj żeński
• łaciński: (1.1) sulfur n rodzaj nijaki, sulphur n rodzaj nijaki, sulpur n rodzaj nijaki
• łotewski: (1.1) sērs
• macedoński: (1.1) сулфур m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Schwefel
• nowogrecki: (1.1) θειάφι n rodzaj nijaki
• ormiański: (1.1) ծծումբ
• rosyjski: (1.1) сера f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) svavel
• ukraiński: (1.1) сірка f rodzaj żeński
• volapük: (1.1) sulfin
• węgierski: (1.1) kén
• wilamowski: (1.1) śwaowuł
• włoski: (1.1) zolfo m rodzaj męski

źródła: