sernik

sernik (język polski)

sernik (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈsɛrʲɲik], AS: [serʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) słodkie ciasto, w którym jednym ze składników jest biały ser; zob. zobacz też sernik w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	sernik	serniki
dopełniacz	sernika	serników
celownik	sernikowi	sernikom
biernik	sernik	serniki
narzędnik	sernikiem	sernikami
miejscownik	serniku	sernikach
wołacz	serniku	serniki

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) sernik na zimno • sernik wiedeński • sernik z brzoskwiniami

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik

zdrobn. zdrobniale serniczek

przym. przymiotnik sernikowy, serowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) cheesecake
• arabski: (1.1) كعكة الجبن
• niemiecki: (1.1) Käsekuchen m rodzaj męski

źródła:

sernik (język krymskotatarski)

sernikler (1.1)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) zapałka

odmiana:

(1) lp liczba pojedyncza sernik; lm liczba mnoga sernikler

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kibrit

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik sernik qutusu

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: