self

self (język angielski)

wymowa:

IPA: /sɛlf/

wymowa amerykańska

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) jaźń, czyjeś ja

zaimek

(2.1) siebie

przymiotnik

(3.1) daw. dawniej, dawny własny

(3.2) daw. dawniej, dawny taki sam

czasownik

(4.1) krzyżować spokrewnione osobniki

odmiana:

(1) lm liczba mnoga selves

(2) nieodm. nieodmienny^{zobacz uwagi}

przykłady:

(1.1) The self, the I, is recognized in every act of intelligence as the subject to which that act belongs. → Jaźń, własne ja, jest rozpoznawana w każdym akcie inteligencji jako podmiot, do którego ten akt należy. (Sir W. Hamilton)

(2.1) The immune system is able to distinguish self from the rest. → System immunologiczny jest zdolny odróżnić siebie od reszty.

(2.1) a check payable to self → czek wystawiony na siebie

(3.2) I am made of that self mettle as my sister. → Jam z tego kruszcu co i moja siostra. (William Shakespeare: Król Lear, akt I, scena I, 1605, tłum. Józef Paszkowski)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przysł. przysłówek selfishly, selflessly, unselfishly

rzecz. rzeczownik selfishness, selflessness, unselfishness

przym. przymiotnik selfish, unselfish, selfless

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(2.1) tworzy pojedyncze słowa w połączeniu z zaimkami dzierżawczymi: myself, yourself (daw. dawniej, dawny thyself), himself, herself, itself, oneself (lub one's self). W połączeniu z zaimkami w liczbie mnogiej, zmienia się w końcówkę -selves: ourselves, yourselves, themselves.

źródła: