schwellen

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

schwellen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʃvɛlən] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) książk.  dąć, nadąć, dymać, nadymać
(1.2) szwajc. niem.  ugotować, zagotować

czasownik mocny

(2.1) puchnąć, opuchnąć, spuchnąć, obrzękać, obrzęknąć
(2.2) książk.  nabrzmiewać, nabrzmieć
odmiana:
(1.1-2)[1] schwell|en, schwellte, geschwellt (haben)
(2.1-2)[1] schwell|en (schwillt), schwoll, geschwollen (sein)
przykłady:
(1.1) Der Wind hat die Segel geschwellt .Wiatr nadął żagle.
(2.1) Vor Wut sind ihm die Adern geschwollen.Z wściekłości spuchnęły mu żyły.
(2.2) Der Bach schwoll zu einem Fluss.Potok nabrzmiał jak rzeka.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  Schwelle f 
czas.  anschwellen, aufschwellen, zuschwellen
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Wiktionary.de, schwellen (Konjugation)