schön

schön (język niemiecki)

wymowa:

IPA: /ʃøːn/ wymowa austriacka; stopień wyższy /ˈʃøːnɐ/; stopień najwyższy /ˈʃøːnstən/

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) ładny, piękny

(1.2) przen. przenośnie iron. ironicznie ładny, piękny, niezły

przysłówek

(2.1) ładnie, pięknie

(2.2) przen. przenośnie należycie, dobrze, ładnie, jak powinno być

(2.3) przen. przenośnie iron. ironicznie ładnie, pięknie, nieźle

(2.4) pot. potocznie no dobra, no dobrze

odmiana:

(2.1) st. wyższy stopień wyższy schöner; st. najwyższy stopień najwyższy am schönsten

przykłady:

(1.1) Sie hat schönes Haar. → Ona ma piękne włosy.

(1.2) Na, das ist aber eine schöne Aufmunterung! → A to ci dopiero niezła zachęta!

(2.1) Es wäre schön, wenn wir uns wieder treffen würden. → Byłoby miło, gdybyśmy się jeszcze kiedyś spotkali.

(2.1) Es ist zu schön, um wahr zu sein. → To (jest) zbyt piękne, żeby było prawdziwe.

(2.2) In diesem Raum ist es schön warm. → W tym pomieszczeniu jest ładnie ciepło.

(2.3) Unser Urlaub war ganz schön teuer! → Nasz urlop był nieźle drogi!

(2.4) (Na) schön! Dann fahre ich eben allein. → No dobra! Wobec tego pojadę sam/sama.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) attraktiv, hübsch

(2.1) angenehm, gut

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik Schönheit f rodzaj żeński

czas. czasownik verschönern

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: