sandał
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] sandał (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) rodzaj otwartego obuwia składającego się z podeszwy i rzemyków, które utrzymują go na stopie; zob. też sandały w Wikipedii
- (1.2) bot. zob.: sandałowiec
- (1.3) pot. aromatyczne drewno z drzewa sandałowca (1.2)
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sandał sandały dopełniacz sandała[1] sandałów celownik sandałowi sandałom biernik sandał sandały narzędnik sandałem sandałami miejscownik sandale sandałach wołacz sandale sandały - (1.3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sandał sandały dopełniacz sandału[1] sandałów celownik sandałowi sandałom biernik sandał sandały narzędnik sandałem sandałami miejscownik sandale sandałach wołacz sandale sandały - (1.3)
przypadek liczba pojedyncza mianownik sandał dopełniacz sandału[2] celownik sandałowi biernik sandał narzędnik sandałem miejscownik sandale wołacz sandale
- przykłady:
- (1.1) Suną się z trudem ze stopnia na stopień krwawe jej sandały, bezwładnie w ręku zwisa ociężały miecz.[3]
- (1.3) Z wszystkich wonnych zapachów – sandału, tagary, błękitnego lotosu i jaśminu – aromat cnoty jest najsłodszy.[4]
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) sandal; (1.2) sandalwood
- arabski: (1.1) صندل
- azerski: (1.1) tufli, səndəl
- francuski: (1.1) sandale f
- hiszpański: (1.1) sandalia f; (1.2) sándalo m; (1.3) sándalo m
- jidysz: (1.1) סאַנדאַל m (sandal); (1.2) צינדלהאָלץ n (cindlholc); (1.3) צינדל n (cindl)
- łaciński: (1.1) crepida f
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 1,2 hasło sandał w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ hasło II sandał w: Słownik języka polskiego, red. Witold Doroszewski, t. VIII, s. 60, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1958–1969.
- ↑ S. Żeromski: Róża
- ↑ Dhammapada
