sammansättning

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

sammansättning (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
[²s'am:anset:ning] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) złożenie, składanie, montowanie, komponowanie[1][2]
(1.2) układ, kompozycja, złożenie[1][2]
(1.3) jęz.  złożenie, zbitka[1][2]
odmiana:
(1.1-3) en sammansättning, sammansättningen, sammansättningar, sammansättningarna
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Jacek Kubitsky, Słownik polsko-szwedzki, s. 405, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12413-X.
  2. 2,0 2,1 2,2 pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 953, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.