słodzik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

słodzik (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) spoż. słodka substancja (zazwyczaj wyprodukowana syntetycznie[1]) używana do słodzenia żywności zamiast cukru
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Naturalne słodziki takie jak stewia i ksylitol nie ograbiają ciała z zapasów energii i środków do życia.[2]
(1.1) W Polsce dozwolone jest stosowanie słodzików takich jak aspartam (E951), sorbitol (E420), ksylitol (E967) i maltitol (E421).[3]
składnia:
kolokacje:
(1.1) słodzik naturalny / sztucznyużywać / stosować słodzik • nie używać / nie stosować słodzika
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) substancja, substytut
hiponimy:
(1.1) ksylitol, stewia, aspartam, cyklaminian sodu, inulina, dulcyna, sukraloza, maltitol, perilartyna
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. słodycz m, słodkość f, słodzenie n, posłodzenie n, przesłodzenie n, osładzanie n, osłodzenie n
czas. słodzić ndk., posłodzić dk., przesłodzić dk., osładzać ndk., osłodzić dk.
przym. słodki, słodkawy, słodziutki, słodziuteńki
przysł. słodko, słodkawo, słodziutko, słodziuteńko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Andreas Moritz Rak nie jest chorobą, Wydawnictwo ARIYA, Warszawa 2010, ISBN 978-83-931490-1-8, s. 208
  3. „Ekonomia i Środowisko”, wyd. 27-30, 2005