rzemieślniczy

rzemieślniczy (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌʒɛ̃mʲjɛ̇ɕl̥ʲˈɲiʧ̑ɨ], AS: [žẽmʹi ̯ėśl̦ʹńičy], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • utr. dźw. utrata dźwięczności • podw. art. podwyższona artykulacja samogłoski • nazal. nazalizacja • akc. pob. akcent poboczny • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) odnoczący się do rzemieślnika lub rzemiosła

(1.2) dotyczący umiejętności warsztatowych artysty lub strony technicznej dzieła

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	m.-os. rodzaj męskoosobowy/mzw rodzaj męskozwierzęcy	mrz rodzaj męskorzeczowy	f rodzaj żeński	n rodzaj nijaki	m.-os. rodzaj męskoosobowy	nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy
mianownik	rzemieślniczy		rzemieślnicza	rzemieślnicze	rzemieślniczy	rzemieślnicze
dopełniacz	rzemieślniczego		rzemieślniczej	rzemieślniczego	rzemieślniczych
celownik	rzemieślniczemu		rzemieślniczej	rzemieślniczemu	rzemieślniczym
biernik	rzemieślniczego	rzemieślniczy	rzemieślniczą	rzemieślnicze	rzemieślniczych	rzemieślnicze
narzędnik	rzemieślniczym		rzemieślniczą	rzemieślniczym	rzemieślniczymi
miejscownik	rzemieślniczym		rzemieślniczej	rzemieślniczym	rzemieślniczych
wołacz	rzemieślniczy		rzemieślnicza	rzemieślnicze	rzemieślniczy	rzemieślnicze
nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) Można tu kupić wszystko: od chleba po najróżniejsze wyroby rzemieślnicze.

(1.2) Ciągłe obcowanie z elitą literacką pozwoliło mu perfekcyjnie przyswoić sobie umiejętności rzemieślnicze.

składnia:

kolokacje:

(1.1) wyroby rzemieślnicze, warsztat ~, tradycje rzemieślnicze

(1.2) nastawienie rzemieślnicze

synonimy:

(1.1) rękodzielniczy

(1.2) warsztatowy, techniczny

antonimy:

(1.2) merytoryczny, ideowy

wyrazy pokrewne:

patrz: rzemiosło

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• francuski: (1.1) artisanal
• niemiecki: (1.1) handwerklich
• rosyjski: (1.1) ремесленный
• szwedzki: (1.1) hantverksmässig

źródła: