ryk
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
ryk (język polski) [edytuj]
ryk (1.1) lwa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) donośny i przeciągły głos niektórych zwierząt[1]
- (1.2) ostry, donośny, przeciągły głos; dźwięk przypominający ryk (1.1)[1]
- (1.3) pot. głośny, przeraźliwy krzyk, śpiew, śmiech lub płacz[1]
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rykowisko n, ryczka f, porykiwanie n, ryczenie n
- czas. ryczeć, zaryczeń, wyryczeć się, porykiwać
- związki frazeologiczne:
- w ryk • ani ryku, ani kwiku • twój ryk, a mój byk
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
ryk (język czeski) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) ryk
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- Hasło zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
- źródła:
